يُمْشى بِه عَلى ظُلَلِ المآءِ كما يُمْشى به عَلى جُدَدِ الْارْضِ ، وَاسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذيْ تَهْتَزَّلَهُ اقْدامُ مَلائِكَتِكَ ، وَاسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذيْ دَعاكَ بِه مُوْسى مِنْ جانِبِ الطُّوْرِ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَالْقَيْتَ عَلَيْهِ مَحَبَّةً مِنْكَ ، وَاسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذىْ غَفَرْتَ بِه لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِه وَما تَاخَّرَ وَاتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ ، انْ تَفْعَلَ بيْ كَذا وَكَذا » و بعد از آن حاجت خود را از خداى تعالى بخواهد . نهم آنكه : در اثناى طواف هر گاه محاذىِ درِ خانهء كعبه شود صلوات بفرستد . دهم آنكه : هروقت كه در اثناى طواف به ديوار كوتاهى كه در طرف ناودان خانهء كعبه‌است برسد اين‌دعا [ 1 ] بخواند : « اللَّهُمَّ ادْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ عافِنيْ مِنَ السُّقْمِ وَ اوْسِعْ عَلَيَّ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ وَادْرَءْ عَنىْ شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَ الْانْسِ وَشَرَّ فَسَقَةِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ » . يازدهم آنكه : چون در شوطِهفتم به « مستجار » رسد و آن در زمان‌سابق درِخانهء كعبه بوده والحال بسته شده و علامات نمايان است ، پس بايد كه رو به آن كند و خود [ 2 ] را به آن بچسباند و اين دعا بخواند : « اللَّهُمَّ البَيْتُ بَيْتُكَ وَالْعَبْدُ عَبْدُكَ وَهذا مَكانُ الْعآئِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ » . ودرآن وقت به‌گناهان خود يك‌يك اقرار نمايد ، چه در حديث وارد است كه هر مؤمنىدرآن‌مكان شريف اقرار به‌گناهان خودكند البتّه حق‌ّتعالىگناهان او را مىبخشد « 1 » . دوازدهم آنكه : بعد از اقرار به گناهان خود اين دعا بخواند : « اللَّهُمَّ مِنْ قِبَلِكَ الرَّوْحُ وَالْفَرَجُ وَالْعافيَةُ ، اللَّهُمَّ انَّ عَمَليْ ضَعيْفٌ فَضاعِفْهُ ليْ وَاغْفِرْليْ ما اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ مِنيْ وَخَفِيَ عَلى خَلْقِكَ » . و چون در مقابل ركن يمانى آيد بگويد : « اسْتَجيْرُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ ، اللَّهُمَّ قَنِّعْنيْ بِما رَزَقْتَني وَبارِكْ لي فيْما اتَيْتَنيْ » . و بعد از گزاردن دو ركعت نماز طواف سنّت است كه نزديك حجرِ اسْوَد آيد و آن را ببوسد ، و به جانب چاه زمزم آيد و يك دَلْو يا دو دَلْو آب بكشد و از آن بخورد و بر سر و تن خود بريزد ، و در وقت ريختن بگويد :

--> [ 1 ] - اين دعا به نحو ديگر نيز نقل شده است . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] بلكه شكم خود را بچسباند و دست را پهن بگذارد به ديوار . ( خراسانى ) ( 1 ) كافى 4 : 411 ، حديث 5 . وسائل 13 : 345 ، حديث 4 و . . . .